Η Αγια Γραφή απαντάει στο πένθος – The Bible Answers to Grieving

Ησαϊας 53:4 Αυτός όμως φέρει πάνω του το βαρύ φορτίο των αμαρτιών μας. Βυθίζεται στο πόνο και στη οδύνη, και εμείς την πλάτη μας νομίζαμε, ο,τι αυτός βρίσκεται οδυνηρά σε αυτή την πληγή και συνφορά, επειδή τιμωρείται εκ μέρος του Θεού της δικιάς του αμαρτία.

Ησαϊας 53:5 (Αυτός) όμως τραυματίστηκε για τις δικές μας αμαρτίες, (αυτός) ταλαιπωρήθηκε και υπέφερε για τις ανομίες μας. Παιδευτική τιμωρία (αυτή) έπεσε πάνω του για την ειδική μας ειρήνη και σωτηρία. Χάρη στη πληγή εκείνου εμείς θεραπευτήκαμε

Θρήνοι 1:12 Δεν (είναι) σημαίνει τίποτα για εσάς; Το αφήνεται να σας προσπερνάει; Ρίξτε ένα βλέμμα, είδατε εάν υπάρχει αλλού τόσος πόνος, όσο είναι ο δικός μου, και ο πόνος αυτός έπεσε πάνω μου, όταν ο Κύριος κατα την ημέρα της οργής και του θυμού του μίλησε εναντίον μου και με ταπείνωσε.

Πενθείτε; Βιώνετε την αίσθηση του αντικειμένου εξαχρείωση της άνεσης και της εξυγίανσης; Πότε συμβαίνει αυτό; Με το θάνατο, με το διαζύγιο, με το χωρισμό. Κάποιος, κάποιο αντικείμενο, κάποια εσωτερική ιδέα ή το κίνητρο της ιδανικής ζωής γκρεμίζεται. Η υποστήριξη της ζωής σου που εχει κάνει την ζωή σου να αξίζει να ζούμε έχει φύγει. Διαβάστε μερικές εμπειρίες και παραδείγματα:

ΔΑΒΙΔ
2 Σαμουήλ 1:17 Και ο Δαυϊδ θρήνησε με το θρήνο του για το Σαούλ και για το γιο του τον Ιωνάθαν: 23 Ο Σαούλ και ο Ιωνάθαν (ήταν) όμορφοι και ευχάριστοι στη ζωη τους, και στο θανατό τους δε χωρίστηκαν: ήταν ταχύτεροι απο ό,τι οι αετοί, ήταν δυνατότεροι απο λιοντάρια.

2 Σαμουήλ 1:24 Οι κόρες του Ισραήλ έκλαιγαν για το Σαούλ. οι οποίες σε έντυσαν στα κόκκινα, με (άλλες) απολάυσεις, τοποθέτησαν στολίδια στα ενδυματά σου. 25 Πως γίνετε οι ισχυροί να έχουν πέσει στη μέση μιας μάχης!
Ο Ιωνάθαν [ο οποίος ] σκοτώθηκε σε υψηλά σημεία. 26 Είμαι στεναχωρημένος για εκείνον. ο αδερφός μου ο Ιωνάθαν: ήταν πολυ ευχάριστος απέναντι μου: η αγάπη σου για μένα ήταν υπέροχη, περνώντας την αγάπη των γυναικών. 27 Πώς έπεσαν οι ισχυροί, και τα όπλα του πολέμου τους διαλύθηκαν!

ΗΛΙΑΣ
2 Βασιλειάδες 19:4 Αλλά ο ίδιος έκανε ένα ταξίδι μιάς μέρας μέσα στην ερήμου, και ήρθε και κάθησε κάτω απο ενα άρκευθο δέντρο: και ζήτησε για τον εαυτό του ότι ίσως να πεθάνει; και είπε, άρκετά, τώρα, Κυριέ μου, πάρε την ζωή μου, διότι [εγω] δεν είμαι καλύτερος απο τους πατέρες μου.

ΜΑΘΗΤΕΣ
Λουκάς 24:21 Αλλά εμπιστευτήκαμε οτι αυτός θα ήταν εκείνος που μέλλει να λυτρώνει το λαό Ισραήλ. Αλλά, βέβαια, και μαζί με όλα αυτά, είναι η τρίτη ημέρα αυτλη που περνάει αφότου έγιναν αυτά.

Ο Κύριος να είναι η παρηγοριά σου – Για το Θάνατο του Συζύγου.
Αγαπημένη Αδερφή, Ενα γράμμα τοποθετήθηκε στα χέρια μου απο την Αδερφή Γ, δίνοντας έναν λογαριασμό για το πένθος σου. Σου έχω βαθιά συμπόνια, αδερφή μου. Αν ήμουν στη θέση όπου θα μπορούσα να σε επισκεφθώ θα το έκανα. Θα σου πω, αδερφή μου, ο Κύριος δε θα σε έχει να πενθείς μέσα στη θλίψη. Ο συζυγός σου σε έχει γλιτώσει απο πολλά χρόνια που θα έπρεπε να είναι. Ο Θεός με ευσπλαχνία τον γλίτωσε, και ευτυχώς, μετά απο μεγάλη ταλαιπωρία, τον άφησε να αναπαυτεί στον Ιησού… Ο συζυγος σου και ο συζυγος μου αναπαύονται. Δεν έχουν άλλο πόνο, δεν υποφέρουν άλλο. Αναπαύονται. Λυπάμαι, αδερφή μου, που βρίσκεσαι μέσα σε θλίψη και στεναχώρια. Ομως ο Ιησούς, Ο πολυτιμος Λυτρωτής, ζεί. Ζεί για σένα. Θελει να βρείς παρηγοριά στην αγάπη Του. Μην Ανησυχείς, Εμπιστεύσου το Κύριο. Να θυμάσαι ό,τι κανένα σπουργίτι δε πέφτει στη γη χωρίς την παρατήρηση του ουράνιου Πατέρα σου. Να μείνεις ήσυχη, αδερφή μου, “Επειδή λοιπόν ο Ιησούς έπαθε στη σάρκα, και εσείς να οπλιστείτε με την ίδια σκέψη, γιατί εκείνος που έπαθε στη σάρκα έχει πάψει απο την αμαρτία” (1 Πέτρος 4:1) Σας καλώ μέσα απο το πόνο σας να παραμείνει η ψυχή σας στο Θεό. Ο Κύριος θα είναι η βοήθέια σου, η δυναμή σου, η παρηγοριά. Στη συνέχεια κοιτάξτε προς Αυτόν και εμπιστευτείτε Τον. Πρέπει να λάβουμε την παρηγοριά μας απο το Χρηστό. Μάθετε μεσα στα σχολεία Του, η πραότητα Του και την ταπεινή του καρδιά. Άφησε κάθε λέξη που θα πείς να δείχνει ότι αναγνωρίζετε την καλοσύνη, το έλεος και την αγάπη του Θεού.

Να είσαι καθοριστική να είσαι μια συμπόνια και μια ευλογία σε όλους τους παρεβρισκόντες του σπιτιού. Δημιουργήστε μια γλυκιά, αγνή, πνευματική ατμόσφαιρα. Ανοίξτε τα παράθυρα της ψυχής σου στην ουράνια πτέρυγα, και άφησε μέσα το φώς του Ηλιου της δικαιοσύνης. Μην παραπονιέσαι. Μη θρηνείς και μη κλαίς. Μη κοιτάς στη σκοτεινή πλευρά. Αφησε την ειρήνη του Θεού να βασιλεύσει στην ψυχή σου. Τότες θα έχεις την δύναμη να αντέξεις όλα τα βασανά σου, θα χαρείς που θα έχεις τη χάρη να υπομείνουν. Δόξα το Κύριο, μίλα για την καλοσύνη Του, πες για τις δυνάμεις Του. Γλύκαινε την ατμόσφαιρα που περικυκλώνει την ψυχή σου. Μην ατιμάζεις το Θεό με λόγια δυσάρεστα, αλλά δοξάστε Τον με την καρδιά και την ψυχή και με φωνή. Κοίτα την θετική πλευρά των πραγμάτων. Μην φέρνεις ένα σύννεφο ή μια σκιά μέσα στο σπίτι σου. Δοξάστε Τον ο οποίος είναι το φώς της όψης και του Θεού σου. Κάντε το αυτό, και δείτε πόσο λεία θα πάνε όλα. {2ΣΜ 266.7}

Ενα υπέρτατο παράδειγμα
Ματθαίος 26:37 Και αφού πήρε μαζί του τον Πέτρο και τους δυο γιους του Ζεβεδαίου, άρχισε να θλιμμένος και πολύ βαρύς. 38 Τότες τους λέει: «Η ψυχή μου υπερβαίνει την λύπη, ως το θάνατο. Μείνετε εδώ και δείτε μαζί μου». 

Ματθαίος 27:46 Και γύρω στις τρεις η ώρα αναβόησε ο Ιησούς με φωνή μεγάλη λέγοντας: «Ηλι Ηλι λεμα σαβαχθανι;», τουτέστι: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» 

Ματθαίος 27:50 Και ο Ιησούς, αφού πάλι έκραξε με φωνή μεγάλη, άφησε το πνεύμα. 

Αλλά αυτή η ώρα είναι δική σας και η εξουσία του σκότους». Λουκάς {22:53} {AG 169.1}

Οπως ο Υιός του Θεού υποκλήθηκε στη στάση της προσευχής μεσα στο Κήπο της Γεσθημάνης, η αγωνία του πνεύματος Του αναγκάστηκαν οι ιδρωτοποιούς αδένες του να ιδρώσουν σαν μεγάλες σταγόνες αίματος. Ητάν εδώ που η φρίκη του μεγάλου σκότους Τον περικύκλωνε. Οι αμαρτίες του κόσμου ήταν πάνω Του. Υπόφερε στη θέση του ανθρώπου σαν ένας παραβάτης του νόμου του Πατέρα του. Εδώ υπήρχε ένα επεισόδιο πειρασμού. Το Θείο φως του Θεού υποχωρούσε απο όραμα Του, καθώς περνούσε μέσα στα χέρια της δύναμης του σκότους. Μέσα στη ψυχή του με αγωνία Εκείνος παρέμεινε κατάκοιτος πάνω στην παγωμένη γη.

Συνειδητοποιώντας την συνοφρύωση του Πατέρα Του. Είχε πάρει το δοχείο του πόνου απο τα χείλη ενός ένοχου ανθρώπου, και πρότεινε να το πιεί ο Ιδιος, και στη θέση του να δόσει στον άνθρωπο το δοχείο της ευλογίας. Η οργή που θα έπεφτε πάνω σε αυτόν τον άνθρωπο θα έπεφτε τώρα πάνω στον Ιησού. Σε αυτήν την στιγμή ήταν που αυτό το μυστηριώδες δοχείο έτρεμε μέσα στο χέρι Του. {AG 169.2}

Ο Ιησούς συχνά κατέφευγε με τους μαθητές του προς την Γεσθημάνη για αυτοσυγκέντρωση και για προσευχή … Ποτέ δεν είχε επισκεφτεί ο Λυτρωτής το σημείο με την καρδιά του γεμάτη απο λύπη. Δεν ήταν σωματική ταλαιπωρία απο την οποία συρρικνώθηκε ο Γιος του Θεού … Οι αμαρτίες του χαμένου κόσμου ήταν πάνω Του και τον είχε συνταράσσει. Ηταν η αίσθηση της συνοφρύωσης του Πατέρα Του, κατά συνέπεια της αμαρτίας, έσχιζε την καρδιά Του με τόση διαπεραστική αγωνία και τον αναγκάζοντας να πέφτει απο το φρύδι του μεγάλες σταγόνες αίματος… {AG 169.3}

Μπορούμε μόνο να έχουμε μια αμυδρή αντίληψη της ανείπωτη οδύνης του Υιου του Θεού στη Γεσθημάνη, όπως Αυτός συνειδοτοποίησε τον χωρισμό Του απο το Πατέρα Του με συνέπεια αντέχοντας την αμαρτία του ανθρώπου. Εγινε η αμαρτία της πτώσης του έθνος. Η αίσθηση της απόσυρσης της αγάπης του Πατέρα Του, απο την πιεσμένη Του ψυχή αυτά τα θλιμμένα λόγια:
Τότε τους λέει: «Περίλυπη είναι η ψυχή μου, ως το θάνατο. Μείνετε εδώ και αγρυπνείτε μαζί μου» (Ματθαίος 26:38)…{AG 169.4}

Ο Θείος Υιός του Θεού λυποθυμούσε, πέθαινε. Ο Πατέρας έστειλε ένας αγγελειοφόρο απο την παρουσία Του να δυναμώσει το Θείο που Υπέφερε και να Τον στηρίξει να κλίσει το αιματομένο μονοπάτι. Μπορούν οι θνητοί να δούν την έκπληξη και την θλίψη της αγγελικής στρατιάς, καθώς παρακολουθούσαν με θλίψη σιωπηλοί τον Πατέρα να ξεχωρίζει της ακτίνες του φώς του, την αγάπη και την δόξα απο τον αγαπημένο Του Γιο απο το στήθος του, θα πρέπει καλύτερα να καταλάβουν πόσο προσβλητική αμαρτία είναι στην ματιά Τού. {AG 169.5}

Αυτά όλα εκφράζονται στον Ιερεμία:
Ιερεμία 15:18 Γιατί είναι ο πόνος μου αιώνιος, και η πληγή μου αθεράπευτη, η [οποία] αρνιέται να θεραπευτεί; Θέλεις να είναι εντελώς σε μένα ως ψεύτης, [καθώς και] τα νερά [που] αποτυχαίνουν;

Ποιό είναι το φάρμακο για την θλίψη αυτης της συνταρρακτικής απώλειας για τα πάντα που έχει κάνει να αξίζει να ζεί κανεις;

Εβραίοι 12:1 Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς, επειδή έχουμε τοποθετημένο γύρω μας τόσο μεγάλο νέφος μαρτύρων, ας αποθέσουμε κάθε βάρος και την αμαρτία που εύκολα μας περιπλέκει, και ας τρέχουμε με υπομονή στον αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας,  :2 αποβλέποντας στον αρχηγό και τελειοποιητή της πίστης μας, τον Ιησού, ο οποίος, εξαιτίας της χαράς που βρισκόταν μπροστά του, υπέμεινε σταυρό και καταφρόνησε την ντροπή και έχει καθίσει στα δεξιά του θρόνου του Θεού.  3 Αναλογιστείτε, πράγματι, αυτόν που έχει υπομείνει τέτοιου είδους αντιλογία από τους αμαρτωλούς εναντίον του, για να μην αποκάμετε και αποθαρρυνθείτε στις ψυχές σας. 

Ιωάννης 10:10 Ο κλέφτης δεν έρχεται παρά για να κλέψει και να σφάξει και να σκοτώσει. Εγώ ήρθα για να έχουν ζωή, και μάλιστα περίσσια να [την] έχουν».

Ποτέ δε χρειάζεται να νιώθουμε μόνοι. Οι Αγγέλοι είναι οι συντρόφοι μας. Ο Παρηγορητής που υποσχέθηκε ο Ιησούς να στείλει μέσω το ονόματος Του μένει μαζί μας. Με το τρόπο αυτό που μας οδηγεί στην Πόλη του Θεού δεν υπάρχουν δυσκολίες οι οποίες εκείνοι που Τον εμπιστεύονται δε μπορούν να ξεπεραστούν. Δεν υπάρχουν κίνδυνοι που δε μπορούν να γλιτώσουν. Δεν υπάρχει θλίψη, κανένα παράπονο, καμία ανθρώπινη αδυναμία, στην οποία Εκείνος δεν εχει δόσει κάποια θεραπεία. {ΜΗ259.1}

Εκεί λαμβάνουμε μια άσκηση του μυαλού που θα επισκιάσει την θλίψη της απώλειας.

Ο Κύριος θα δουλέψει για όσους Του δείξουν την εμπιστοσύνη τους. Πολύτιμες μάχες θα αποκτηθούν με πίστη. Πολύτιμα μαθήματα θα μαθευτούν. Πολύτιμες εμπειρίες αντιλληφθούν. {ΜΒ 11.1}
Ο ουράνιος Πατέρας μας δεν είναι ποτέ απρόσεκτος σε αυτούς που τους έχει αγγίξει η θλίψη. Οπως ανέβαινε το Όρος Ολιβετ, ο Δαυίδ “ κλαίγοντας ανέβαινε. Το κέφαλι του ήταν καλυμμένο, περπατούσε ξυπόλυτος. Ολος ο κόσμος που τον ακολούσε είχε επίσης σκεπασμένο το κεφάλι τους και έκλαιγαν ανεβαίνοντας.” (2 Σαμουήλ 15:30), ο Κύριος τον κοιτούσε με βλέμμα συμπονετικό. Ο Δαυίδ που ήταν ντυμμένος με λινάτσα, και η συνείδηση του τον μαστίγωνε. Τα εξωτερικά σημάδια ταπείνωσης μαρτύρησαν την συντριβή του. Με δακρυσμένες, κατάκαρδες δηλώσεις παρουσίασε την υπόθεση του στο Θεό, και ο Κύριος δεν εγκατέλειψε τον δούλο Του. Ποτέ δεν υπήρξε ο Δαυίδ λατρεμένος στη καρδια της άπειρης αγάπης απο τον συνειδο-χτυπημένο, διέφυγε για την ζωή του απο τους εθρούς του, οι οποίοι αναδεύονται σε εξέργερση απο τον ιδιο του γιο. Ο Κύριος λέει, “ Όσους και αν αγαπώ, ελέγχω και παιδεύω: να είστε ενθουσιώδης επομένως, και μετανοείτε.”

Αποκάλυψη 3:19 Εγώ όσους αγαπώ ελέγχω και παιδεύω. Έχε ζήλο, λοιπόν, και μετανόησε. {ΜΒ 11.2}
Οταν όμως μας έρθει η δοκιμασία, πόσοι απο εμάς είμαστε σαν τον Ιακωβ! Σκεφτόμαστε το χέρι του εχθρού, και μέσα στο σκοτάδι παλέυπουμε στα τυφλά μέχρι να μας τελειώσει η δυναμή μας, και δεν βρίσκουμε παρηγοριά ούτε απελευθέρωση. Για τον Ιακώβ το θεϊκό άγγιγμα στο διάλλειμα της ημερας αποκαλύπτει ότι ο Μοναδικός με τον οποίο υποστηριζόταν – Ο Άγγελος του Μοναστηριού, κλαίγοντας και αδύναμος, πέφτει πάνω στο στήθος της άπειρης αγάπης, να λαμβάνει την ευλογία που η ψυχή του αναζητεί. Πρέπει επίσης να μάθουμε οτι οι δοκιμασίες σημαίνουν οφέλη, και όχι να περιφρονούμε το παίδεμα του Κυρίου ούτε να μας πιάσει λυποθυμία όταν ο ίδιος μας επιπλήξει. {ΜΒ 11.3}
Τρισευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος, τον οποίον παιδαγωγικώς ετιμώρησε ο Κυριος … Αυτή δε η παιδαγωγία του Κυρίου … μας κάνει να πονούμε, αλλά και πάλι μας επαναφέρει με τα ίδια του τα χέρια. Θα μας παραδώσει σε έξι προβληματισμούς: στούς επτά δε θα υπάρχει το άγγιγμα του κακού. Ιωβ 5:17-19. Σε κάθε προσβεβλημένου, Ο Ιησούς έρχεται με το υπουργείου επούλωσης. Η ζωή του πένθους, του πόνου και η ταλαιπωρία θα φωτιστεί με πολύτιμες αποκαλύψεις της παρουσίας Του. {ΜΒ 12.1}

Ακολουθήστε τον Ιησού ο οποίος μεταφέρει αυτήν την κατάσταση καταπίεσης:

Ηταν ανάμεσα ταλαιπωρίας που ο Ιησούς ελαβε την κατάσταση της ενοποίησης. Μέσα σε όλη την θλίψη της ανθρωπότητας Εκείνος είναι στεναχωρημένος, και “μέσα σε όλα εκείνος ο ίδιος μπήκε στο πειρασμό να υποφέρει, μπορεί να τους βοηθήσει όσοι βρίσκονται μέσα στο πειρασμό” Ισαϊας 63:9, Εβραίοι 2:18. Στην κατοχή του κάθε ψυχή που συμμετέχει στην αδελφότητα της ταλαιπωρίας Του έχει το προνόμιο της μοιρασιάς.
“Γιατί καθώς περισσεύουν τα παθήματα του Χριστού σ’ εμάς, έτσι μέσω του Χριστού περισσεύει και η παρηγοριά μας.” Κορίνθιους Β 1:5 {ΜΒ 13.1}
Ο Κύριος έχει την ειδική χάρη για αυτόν που πενθεί, και την δύναμη του να λιώνει την καρδιά, να κερδίζει τις ψυχές. Η αγάπη του ανοίγει ένα κανάλι μέσα στο οποίο η πληγωμένη και μελανιασμένη ψυχή, και γίνεται ένα βάλσαμο επούλωσης σε αυτούς που βρίσκονται μέσα σε λύπη.

“Ο Πατέρας των οικτιρμών και Θεός κάθε παρηγοριάς … που μας παρηγορεί πάνω σε όλη τη θλίψη μας, για να μπορούμε κι εμείς να παρηγορούμε αυτούς που είναι σε κάθε θλίψη με την παρηγοριά που παρηγοριόμαστε εμείς οι ίδιοι από το Θεό.”Κορίνθιους Β 1:3,4 {ΜΒ 13.1}

Κανείς δε χρειάζεται την εγκαταλείψει τον εαυτό τους στην αποθάρρυνση και στην απελπισία.

Αφήστε μας να μάθουμε ένα μάθημα θάρρος και γενναιότητας απο την τελευταία συνέντευξη του Ιησού με τους Απόστολους Του. Ηταν μόλις να χωριστούν. Ο Λυτρωτής μας έμπαινε σε ένα αιματοβαμμένο μονοπατι που θα τον οδηγούσε στον Γολγοθά. Ποτέ δεν ήταν η σκηνή πιο δύσκολη απο εκείνο που πρόκειτε σύντομα να περάσει. Οι απόστολοι είχαν ακούσει τα λόγια του Ιησού η προφητεία της ταλαιπωρίας και του Θανάτου Του, και μέσα στις καρδιές τους ήταν βαριές με λύπη, και μέσα στο μυαλό τους αφηρημένοι με αμφιβολία και φόβο. Ακόμη δεν υπήρχαν δυνατές κατακραυγιές, δεν υπήρχε η εγκατάλειψη της θλίψης. Εκείνοι οι τελευταίοι επίσημοι, σπουδαίοι ώρες περάσε ο Λυτρωτής μας μιλώντας για παρηγοριά και επιβεβαίωση τους μαθητές Του, και τότες όλοι ενωμένοι με έναν υμνο … {2SM268.1}

Αξίζει να ζεις για τον Ιησού. Δε θα σε εγκαταλείψει ποτέ. Δε θα χρειαστεί ποτέ να υποκύψεται σε θλίψη και να μείνετε και να είστε σε κατάσταση της θλίψης.

Απευθύνομαι σε εσάς και στα παιδιά σας. Συμπονώ μαζί σας στο πένθος σας αυτήν την ώρα. Αν ήμουν μαζί σας, θα μπορούσα να σας πώ λογια παρηγοριάς, όμως δεν είμαι, μπορώ μόνο να εντοπίσω μερικές γραμμές, και να σας ενημερώσω οτι δε σας ξεχνώ μέσα στη θλίψη σας… {TDG 34.2}
Βρισκόμαστε στο απόγευμα της ισορίας της γής, μπορούμε να θέσουμε μακριά τους νεκρους μας, γνωρίζοντας ότι είναι κρυμμένοι για ένα λεπτό μέχρι να προσπεραστεί η αγανάκτηση. Δε χρειάζεται να θρηνούμε για αυτούς όπως και για εκείνους που δεν έχουν ελπίδα, οπως η ζωή τους είναι κρυμμένη με τον Ιησού στο Θεό. Εχουμε κάθε λόγο να χαρούμε…{TDG 34.3}
Οι δυσκολίες οι οποίες δόθηκαν στον Ιησού και κρατούν τις εντολές Του υποβάλλονται, και δεν είναι προσχεδιασμένες απο τον Ιησού. “Αν κάποιος άνθρωπος με ακολουθήσει,” είπε, “ Ας τον κάνουμε να αρνηθεί τον εαυτό του, και να πάρει στο σταυρό του, και να με ακολουθήσει” ( Ματθαίος 16:24).

Το καθήκον της ευφυείς ψυχές είναι να κρατούν την αλήθεια, να ασκούν την αρετή. Γεννηθήκαμε νε την απροθεμία και στα δυο. Είναι θλιβερό να βρίσκουμε το σύνταγμα ενός ατόμου με έντσαση στις αρετές οι οποίες είναι αξιέπαινες στα μάτια του Θεού, ως υποβολή, φιλανθρωπία, γλυκύτητα του πνεύματος, και υπομονή που δε θα προκληθεί. Πες στον εαυτό σας, αγαπητά παιδια, Εγώ είμαι αδύναμος, όμως ο Θεός είναι η δυναμή μου. Μου έχει δόσει το καθήκον μου. Υπηρετώ στον Στρατηγό ο οποίος μου προσφέρει ένα υπερνικητού… {TDG 34.4}

Αφήστε την θλίψη που έχει έρθει στο κύκλο της οικογένειας σου να είναι μια ευλογία σε όλους σας. Η αγαπημένη μας αδερφή, η μητέρα σας, αγαπούσε τον Ιησού. Ο πόλεμος της τελείωσε. Να θυμόσαστε ότι αναπάυεται μέσα στην ελπίδα. “Οταν ο Ιησούς, ο οποίος είναι η ζωή μας, θα φανερωθεί τότε και εσείς μαζί του θα φανερωθείτε με δόξα” (Κολοσσαεις 3:4) Αφήσε την ειρήνη και την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος να μπεί μέσα στις καρδιές σας. Ανοίξτε τις πόρτες της καρδιάς σας, ότι ο Ιησούς μπορεί να εισέλθει ως τιμημένος καλεσμένος, και εσείς θα έχετε έναν Παρηγορητή. “Αυτή είναι η εντολή μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο καθώς αγάπησα εσάς. (Ιωάννης 15:12). Αφήστε τις καρδιές να πλησιάσουν η μία την άλλη. Αφήστε την κάθε μια να είναι μια ευλογία, και όχι εμπόδιο… {TDG 34.5}

Αφήστε μας να προετοιμαστούμε για τον ερχομό του Υιου του ανθρώπου. Αφήστε μας να είμαστε αληθινοί στο θεό, και θα λάβουμε το στεφάνι της ζωής. Γράμμα 10, Ιανουάριος 26, 1898, προς τον Αδερφό Χιαίρ. {TDG 34.6}
Αμήν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s